Showkorps "D.I.N.D.U.A - OLDEKERK" in Italië 2008

Carnaval in het Noorden, we zien het steeds vaker, ook ‘boven de rivieren’. Maar in Italië kunnen ze er ook wat van. Showkorps "D.I.N.D.U.A. - OLDEKERK" ging op uitnodiging van diverse carnavalsorganisaties op bezoek in het land, waar vaker de vakantie wordt doorgebracht, dan dat je denkt: “Oh, daar moet ik heen voor carnaval”. In Oldekerk denken ze daar inmiddels anders over, wat een feest, wat een parades, wat een mensen en vooral… wat een confetti!!!

Donderdag, 31 januari 2008
Vanaf 15.00 uur verzamelde iedereen zich bij Sportpark Eekeburen in Oldekerk. Vanwege het budget was er dit keer geen ruimte voor onze eigen vrachtwagen. Daardoor kon er vooraf niet ingepakt worden. In de bus waren 6 banken verwijderd om toch alle benodigde bagage en instrumentarium mee te krijgen. Tijdens harde wind en hevige regenbuien en met de hulp van MKZ-ploeg en buschauffeurs werd de klus geklaard en om 15.40 uur kon het vertreksein worden gegeven. De eerste stop leverde een spiegelreparatie op, waarna koers gezet werd naar de eerste echte stop in Zevenaar. Aankomst aldaar was 18.00 uur en voor de liefhebbers kon daar voorlopig de laatste Hollandse kost genuttigd worden (patat en schnitzel of kroket). Om 18.45 uur vertrokken we voor een volgende afstand richting Italië. Regen en wind in de duisternis gaf de DVD-speler de gelegenheid om achtereenvolgens de DVD van ons vorige optreden in Italië (2006) en de DVD van 2007 te tonen waar o.a. Jubal Dordrecht, Beatrix Hilversum en Jong Pasveer aan hebben deelgenomen. Rond 22.00 uur werd er in de omgeving van Frankfurt een rookpauze en koffiestop ingelast.

Vrijdag, 1 februari 2008
Om ongeveer 02.00 uur was er een korte chauffeurswisseling in de omgeving van München Om 06.00 uur 's morgens waren we al in Italië, waar we een iets langere pitstop in de omgeving van Trento hebben gehouden. Onderweg hebben we geen nadelige effecten gehad, zoals sneeuw (alleen bij de Brennerpas was er wat sneeuw op de bergen te bespeuren), mist of files. Daardoor kwamen wij al om 08.30 uur in Verona aan, waar we pas om 10.00 uur werden verwacht. Maar ook dat liep weer anders. Italianen zijn ruimdenkend in het maken van afspraken. Het carnavalscomité gaf ons de mogelijkheid om Verona met de bus en een gids te gaan bekijken, maar helaas waren deze smalle straten niet voor onze bus weggelegd. Via allerlei (achteruit)acties is het toch weer gelukt om uit het centrum te komen. Daarna hebben ze ons naar een koffietent gebracht, waarna we lopend alsnog het centrum hebben verkend. Om 12.30 uur werden we in het restaurant verwacht voor een diner. Voortreffelijk geregeld! We kregen de specifieke kost van deze streek (in carnavalstijd) voorgeschoteld. Ook werden vereerd met een bezoek van Daniel Cunego, Consul namens het Consulaat van het Koninkrijk der Nederlanden. Hij kwam de groep speciaal begroeten, was erg geïnteresseerd in onze mogelijkheden en overhandigde onze voorzitter een prachtig boekwerk over de streek Trentino. Ook nodigde hij ons uit om na afloop nog een bezoek te brengen aan het consulaat, maar vanwege de beschikbare tijd hebben we dat achterwege moeten laten. Daarna kwam de veranderlijke Italiaanse spirit weer naar boven. In een half uur tijd moest de gehele bus leeg en moest iedereen om 13.30 uur in uniform klaar staan. Het is weer gelukt, maar vraag niet hoe. De MKZ-ploegleden bleven bij de bus om allerlei extra werkzaamheden te voorkomen. De band legde de eerste kilometers in rap tempo af om zich in de veelkleurige carnavalstoet in te kunnen voegen. Wat een herrie, wat een lawaai en wat een feest. Volgens de organisatie zou dit een parade van 2 tot 3 kilometer worden, maar volgens ons lag het dichter bij de 12 tot 13 kilometer. Toch leverde dit ook leuke plaatjes op, want Verona beschikt over prachtige gebouwen en bruggen. Van 14.45 tot 18.15 uur werd er in een slow tempo gemusiceerd, wat zeer vermoeiend is na zo'n lange dag. Het kostte ons een marimba (2x struikelen) en pijnlijke ledematen, maar toch een goed gevoel over deze zeer inspannende dag. Na afloop werd de bus ingepakt, waarna een lunchpakket tot onze beschikking stond. Op weg naar ons overnachtingadres (San Felice Sul Panaro) kregen we de kans om 's avonds (om 21.15 uur) nog een pizza/pasta maaltijd weg te werken. Dit viel zeer goed in de smaak. Aansluitend werd er gedouched, zodat van vermoeidheid geen sprake meer was. (hoe lang was de bar nog open?)

Zaterdag, 2 februari 2008
Na een nacht met een redelijke nachtrust, konden we om 9 uur aanschuiven aan het ontbijt. Ook nu weer prima verzorgd door de organisatie aldaar. Deze morgen hadden wij een optreden met als opdracht kinderen te interesseren voor muziek. Muziekscholen kennen ze niet in Italië, dus zij zijn op zichzelf aangewezen. Wij gingen hiervoor naar de plaatselijke school. Alle leerlingen stonden ons buiten op te wachten. Na een aantal muziekwerken ten gehore hebben gebracht, werd er aansluitend nog een rondgang door San Felice Sul Panaro gemaakt. Tijdens deze rondgang werd er op verzoek van de organisatie nog een groepsfoto gemaakt bij hun (onze!) sponsor en plaatselijke bank. Na deze rondgang werd de bus weer ingepakt. De beheerder van de overnachtingaccommodatie (tevens van de organisatie) werd aansluitend bedankt in de vorm van een bassdrumvel, voorzien van onze naam en de jaartallen dat we hier vertoefd hebben. Wij kregen als herinnering een T-shirt mee, voorzien van hun naam. Om 12.30 uur gingen wij op weg naar Pont Saint Martin, waar wij om ongeveer 17.00 uur arriveerden. Onderweg genoten van prachtige vergezichten, hoge bergen met bovenop de sneeuw, die prachtig uitkwamen in het zonlicht. We werden in twee hotels ondergebracht, waardoor de groep opgesplitst moest worden. Om 19.00 uur werden we van een diner voorzien, bestaande uit het bekende pastaverhaal. Om 20.30 uur werden we met de bus naar het centrum gebracht voor een ceremonie ter ere van het carnaval. Een heel karakteristiek centrum met oude bruggen en vele hoogteverschillen. Vanuit de hoogte en in de spotlights, werd de band op het plein gepresenteerd. Een klein concert met show van de guard bracht de handen op elkaar. Na een muziekwerk met vuurwerk en confetti, werd deze ceremonie afgesloten met een parade door het centrum. Deze parade werd 's avonds om 22.30 uur afgesloten bij ons hotel, waarna er nog een concertje in de feesthal werd gegeven. Daarna was iedereen vrij om te gaan en kon er gedouched worden, om weer een beetje op temperatuur te komen. Aansluitend werd er in de hal een samenkomst georganiseerd met daarbij de zelf ingekochte drankvoorraad. Beneden was er een carnavalsfeest aan de gang, ook wij kregen de gelegenheid om daar aan deel te nemen. Hoewel niet van harte? Maar toch werd er door menigeen aan toegegeven. Een hele operatie, mission confetti! Waar dat allemaal toe kan leiden… Overal zat de confetti en dat werd meegenomen naar de slaapkamers, in bedden, kortom… overal waar het niet hoort te zitten.

Zondag, 3 februari 2008
Het feest ging door tot in de kleine uurtjes, want de laatste feestgangers zochten om 04.00 uur hun bed pas op. Vervolgens moest er om 07.30 uur weer paraat worden gestaan. Met een verfrissende douche werd de overtollige confetti weggespoeld. Het ontbijt werd in beide hotels geserveerd en daar werd ook gretig gebruik van gemaakt. Om 09.30 uur vertrokken we naar het centrum van Pont Saint Martin voor een presentatie van de deelnemende korpsen. Een prachtige locatie voor het maken van foto's, waar we dan ook gebruik van hebben gemaakt. Na deze presentatie vertrokken we naar het hotel voor het diner, tezamen met alle andere deelnemende korpsen/groepen. Namens de organisatie kregen alle deelnemende groepen een vaandel aangeboden. De aanwezige groepen vonden het nodig deze overhandiging met gezang te moeten bevestigen. (waar Sinterklaas en Bassie en Adriaan al niet goed voor zijn!) Om 13.30 uur moesten we weer klaar staan in het centrum voor de parade van deze middag. Echter, wij stonden er veel te vroeg. De parade startte om ongeveer 14.15 uur en duurde tot ongeveer tot 18.00 uur met daartussen een kleine pauze voor het nuttigen van warme thee en wijn. Na het inpakken van de bus werd er koers gezet naar ons hotel, waar we ons konden opfrissen en een kleine maaltijd kregen voorgeschoteld. De manier van ontvangst wekte het idee dat we niet verwacht werden, sterker nog… Er was een dubbele boeking door het hotel gedaan, of we plaats wilden maken voor een delegatie uit Spanje! Een domper op deze tot nu toe zo succesvol en goed georganiseerde reis. Met medewerking van alle leden was het mogelijk om in een sneltreinvaart de onfortuinlijke 20 personen te verkassen naar het centrum van Pont Saint Martin. Na zich daar gevestigd te hebben, heeft iedereen in beide hotels zich weten te vermaken tot ongeveer 23.45 uur waarna de meeste personen toch wel behoefte hadden aan een beetje nachtrust.

Maandag 4 februari 2008
In verband met de terugreis was het reisschema deze dag aangepast naar de normen van het rijtijdenbesluit voor de chauffeurs. Daardoor werden we om 06.15 uur wakker gemaakt voor een warme douche. Om 07.00 uur stond het ontbijt klaar en waren de koffers reisvaardig. In het ene kamp werd de bus om 07.30 uur reisklaar gemaakt voor het vertrek naar het andere kamp. Daar stonden ze al klaar, zodat de reis naar Vercelli voor 08.00 uur kon worden ingezet. In Vercelli aangekomen (voor 09.00 uur) werden we op een speciaal voor ons gereserveerde plek gebracht, waar om 12.30 uur de lunch genuttigd kon worden. In de tussentijd werd de dag gevuld met opwarmen/masseren van rug en andere ledematen, instrumenten ontdoen van confetti en daar waar nodig repareren. Ook was er gelegenheid om het nabij gelegen winkelcentrum aan te doen om de nodige consumpties in te slaan voor de komende terugreis. Het lunch/diner was dit maal weer een pastamaaltijd met vlees, wat hard nodig was voor de komende optredens en terugreis. ‘s Middags om 15.00 werden de leden verzocht het uniform weer op te zoeken en het instrument weer gereed te zetten voor de parade van deze middag. Dit optreden was geen carnavalsoptocht, maar net zoals in San Felice Sul Panaro, om de muziek te promoten en andere stijlen te laten zien en horen. Deze dag was ons niet gunstig gezind, want het weer gooide roet in het eten. Heel veel regen en wind lieten het niet toe om dit optreden door te laten gaan. Het aanvangstijdstip werd telkens naar achteren geschoven, totdat de mogelijkheid niet meer ingevuld kon worden met het oog op het volgende optreden. In de (wacht) tussentijd hebben we deze organisatie toch nog een concert kunnen geven in deze discozaal, waar ook de guard hun steentje aan hebben bijgedragen. Namens Privincia de Vercelli kregen we ook hier een aantal boekwerken met bezienswaardigheden en interessante weetjes over deze streek van Italië.
Om 18.15 uur mocht de bus weer rijden en dat was nodig ook, want om 19.00 uur was er een restaurant voor ons gereserveerd. De aanhoudende regen en wind gaf weinig hoop voor deze avond. Om 19.10 uur arriveerden wij in Ivrea, bekend om zijn “Battaglia delle arence”: een sinaasappelgevecht. Dit gevecht had ‘s middags plaatsgevonden en de straten en pleinen waren dan ook voorzien van een dikke laag (ca. 10 cm) schillen, sap en vitaminen! De gemeentelijke reinigingsdiensten waren met veegwagens, laadschoppen e.d. in de weer om de troep op te ruimen. Wij zochten voorzichtig een gangbaar pad om het restaurant te betreden. Vanwege onze verlate aankomst moest er gewacht worden op beschikbare plaatsen enerzijds en een organisatie (die inmiddels het sein van doorgang had gegeven) anderzijds, die ons om 20.00 uur klaar wilde hebben staan. Wij waren inmiddels gewend aan het Italiaanse temperament en lieten ons niet van de wijs brengen. Het pastagedeelte werd naar binnen gewerkt en de bus werd opgezocht. In die tussentijd kon de organisatie de voorzitter alvast een vaantje (van hun groep) overhandigen en voor de leden prenten ter herinnering aan het sinaasappelgevecht. Het plein was inmiddels al een heel stuk opgeruimd, zodat wij daar die avond terecht konden.
In Ivrea is het gebruikelijk dat, na het sinaasappelgevecht, er een parade plaatsvindt van verschillende bands uit de gehele wereld. Deze bands worden gekoppeld aan een drietal dames of heren en deze moeten proberen om ‘hun band’ van plein naar plein te krijgen, en ruimte te creëren om de bands te kunnen laten marcheren en musiceren. In deze straten en over de pleinen komt ook het publiek bijeen. U begrijpt het al, dit was een muzikale chaos van jewelste, eentje om voorlopig niet te vergeten. De leden hebben een geweldig ‘gevecht’ geleverd om toch hun muziek ten gehore te kunnen brengen en dat is hun gelukt. In deze geweldige ambiance, waar zij nog de mogelijkheid konden vinden om iets aan show te kunnen doen, kregen ze de handen op elkaar, werden omringd door het vele publiek en kregen schitterende reacties voor hun optreden van deze avond. Ook na afloop kregen we van een zeer enthousiaste organisatie de felicitaties voor dit geweldig neer gezette spektakel. Om 22.30 uur werd de bus voor de laatste keer ingepakt (MKZ-ploeg en supporters bedankt, maar bescherm een volgende keer toch beter je voorzitter! en werd de terugreis om 23.30 uur ingezet.

Dinsdag, 5 februari 2008
Wij gingen via Zwitserland weer terug naar Nederland en hebben in de nachtelijke uren toch nog even de sneeuw kunnen zien, als tenminste de ogen nog niet gesloten waren! De vermoeidheid was zichtbaar, een ervaring rijker en een geweldig gevoel van teambuilding aan over gehouden. Een heel gezellige reis, fantastische optredens en veel, maar vooral een laaiend enthousiast publiek aangetroffen en daar doe je het tenslotte toch voor. Een trip om nooit te vergeten.

DINDUA in Italië

[Terug]